YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3076
KARAR NO : 2021/4343
KARAR TARİHİ : 08.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 53, 58, 52/2 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dairemizin bozma ilamı sonrasında dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak taraflar arasında uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Olay tarihinde, katılanın ortağı olan …’ın kardeşinin, katılana Uşak ilinde bozdurulacak İsviçre Frangı olduğunu söyleyip parayı bozabilir misin diye sorduğu katılanın da kabul ettiği, birlikte Uşak’a gittikleri, Çivril caddesi üzerinde sanıkla buluştukları, sanığın kendisini … ismiyle tanıttığı, sanığın yanında annem diye tanıttığı birinin daha olduğu, katılana 390 İsviçre Frangını verdiği, o sırada deli numarası yapan birinin daha yanlarına gelip kaçarak gittiği, sanığın annesi diye tanıttığı kişi ile birlikte katılana evlerinin çok yakın olduğunu söyleyip kendilerine 100.000 TL vermesini istediği, evden İsviçre Franklarını alıp geleceklerini söylediği, katılanın da parayı sanığa verdiği, evden parayı getirmek üzere ayrılan sanığa bir daha ulaşılamadığı, bu suretle dolandırıcılık suçunun işlendiğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, mağdur beyanı, teşhisi, tanık anlatımları, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın hileli davranışla haksız bir menfaat temin etmesi sebebiyle eyleminin TCK’nın 157/1 maddesi kapsamındaki basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve dolandırıcılık suçunun işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Uyap sisteminden yapılan sorgulamaya göre, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/195 Esas, 2017/315 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin temyize konu dosyanın suç tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, sanık hakkında anılan mahkeme ilamının tekerrüre esas alınamayacağı ve suç tarihinden önce kesinleşen ve tekerrüre esas başkaca ilamın da bulunmadığı gözetilmeden, sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından, tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgi olan bölümlerin çıkartılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.