YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/3141
KARAR NO : 2009/3509
KARAR TARİHİ : 11.06.2009

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Davacı yüklenici tarafından iş bedelinden bakiye alacağın tahsili, sözleşme gereği verilen kat’i teminat senedinin iadesi talebiyle açılan davada davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Yanlar arasındaki 08.05.2001 tarihli sözleşmenin 6. maddesinde yüklenici tarafından iş sahibine 15.000 dolarlık kesin teminat senedi verileceği, teminatın asansörün işler hale gelmesinden 1 yıl sonra iade edileceği belirtilmiştir. Davacı dava dilekçesinde sözleşmenin 6. maddesine göre kat’i teminat senedinin de iadesini talep ettiği halde, mahkemece bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
3-Davacı yüklenici 38.936,187.000 TL asıl alacağının yanı sıra eserin teslim tarihi olan 14.01.2002 tarihinden 23.07.2004 tarihine kadar geçen süre için 59.074.196.264 TL işlemiş faiz talebinde bulunmuş, mahkemece asıl alacağın eserin teslim edildiği 14.01.2002 tarihinden itibaren yıllık %70’ten başlamak üzere değişen oranda avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir. Temerrüt faizine hükmedilmesi için alacağın muaccel olması yeterli olmayıp borçlunun ayrıca ve usulen temerrüde düşürülmesi zorunludur (BK.mad.101/I.). Davacı alacaklı dava tarihinden önce miktar zikretmek suretiyle ihtar keşide ederek davalıyı temerrüde düşürmediğinden, hüküm altına alınan bakiye alacağa dava
tarihi olan 02.08.2004 tarihinden itibaren %42 ve değişen oranlarda avans faizi yürütülmesi gerekirken teslim tarihinden itibaren avans faizine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2. bent uyarınca davacı yüklenici, 3. bent uyarınca da davalı iş sahibi yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 11.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.