YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/298
KARAR NO : 2010/2218
KARAR TARİHİ : 19.04.2010
Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği
Yukarıda tarih ve sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı ile davalı … ve birleşen davada davalı … vekilleri tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı Tasfiye Halinde … Müh.Müş.İnş.San.Tic.Ltd.Şti. Yetkilisi Tasfiye Memurları …-… ile davalı … vekili Avukat …, davalı … İzmir Bölge Müdürlüğü vekili Avukat … …. Davalı … Tekstil San.Tic.A.Ş. temsilcisi gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı yetkilileri ile davalılar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Asıl dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi sebebiyle kâr kaybı, imalât bedeli alacakları ve manevi tazminat istemleriyle, birleşen dava ise yine aynı sözleşme uyarınca imalât bedeli ve kâr kaybı alacaklarının tahsili istemiyle açılmış, mahkemece birleştirilerek yapılan yargılama sonucu asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı şirket tasfiye memurları, davalı … ve birleşen dosya davalısı … vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davada talep edilip hüküm altına alınan maddi tazminat miktarına göre davacı şirket tasfiye memurları ile … vekilinin tüm, … vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Birleşen dosya davalısı arsa sahibi … tarafından İzmir Asliye 10. Hukuk Mahkemesi’nin 2002/800 Esasına kayıtlı olarak açılan ve bozmadan sonra 2004/245 Esas numarasını alan davada verilen red kararının 01.06.2005 tarihinde kesinleşmiş olması sebebiyle yüklenici şirket ve davalı … arasındaki kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi geçerliliğini sürdürmüş ve hukuken ayakta kalmıştır. Ancak bu red kararının kesinleşmesinden sonra dahi yüklenici şirket tarafından sözleşmenin ifası zımnında herhangi bir faaliyette bulunulmadığı gibi şirket feshedilerek 01.06.2004 tarihi itibariyle tasfiyeye girmiştir. Yine İzmir Ticaret Sicil Müdürlüğü’nün 18.07.2005 tarihli yazı cevabına göre de o tarih itibariyle şirketin sermayesi “0,0 TL”ye düşmüş ve ekonomik yönden bitmiştir. Bunun üzerine davalı …’nün İzmir Noterliğinin de keşide ettiği 25.09.2006 gün 18851 yevmiye nolu ihtarname ile sözleşmeyi feshettiği anlaşılmaktadır. Arsa payı inşaat yapımı sözleşmelerinin tek taraflı irade beyanı ile feshedilmesi mümkün olmayıp …’nün ihtarnamesi ile sözleşmenin feshi gerçekleşmemiş ise de; yüklenici şirketin 28.11.2007 tarihinde açtığı birleşen davadaki feshe bağlı talepleri nedeniyle yanların fesih iradeleri bu tarih itibariyle birleşmiştir. Az yukarıda açıklandığı üzere yüklenici şirketin tasfiye haline girmiş olduğu, sermayesinin kalmadığı ve herhangi bir inşai faaliyetinin bulunmadığından arsa sahibi … sözleşmenin feshinde haklı olup keyfi fesihten sözedilemez. Fesihte yüklenici şirket de kusurlu olduğundan kâr kaybı istemesi mümkün değildir. Ancak gerçekleştirilen imalâtın arsa sahibinin yararına olan kısmının fesih iradelerinin birleştiği, 2007/459 Esas sayılı davanın açıldığı 28.11.2007 tarihindeki bedellerini isteyebilir.
Bu durumda mahkemece hükme esas raporu veren bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla yüklenici şirketin inşaatın yapımı ile ilgili gerçekleştirdiği ve arsa sahibinin yararına olan imalâtların 28.11.2007 tarihi itibariyle değerleri hesaplattırılıp …’nün bu miktarla sorumlu tutulması gerekirken yanlış değerlendirme sonucu fesihte haksız olduğu düşüncesi ile kâr kaybı ile sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.
SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı şirket tasfiye memurları ile davalı …’nin tüm, birleşen dosya davalısı …’nün diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı … yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı …’ne verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 34,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan, bakiye 940,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı …’den alınmasına, 19.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.