Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2009/5899 E. 2010/7202 K. 24.12.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/5899
KARAR NO : 2010/7202
KARAR TARİHİ : 24.12.2010

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-19.12.2008 tarihinde yapılan keşifte araç üzerinde inceleme yapan bilirkişi 25.12.2008 tarihli raporunda, sözleşme konusu araçtaki üçlü arka koltuğun yatarlı olması gerekirken sabit olarak yapılması nedeniyle 500,00 ile 750,00 TL fark bulunduğunu hesaplamıştır. Davacı yüklenici vekilince verilen 02.02.2009 tarihli dilekçeyle bu bilirkişi raporuna itiraz edilmeyerek, raporda belirlenen miktarın dava değerinden düşülmesi kabul edilmiştir. Hükme esas alınan 2. bilirkişi raporunda hesaplanan ve mahkemece kalan iş bedelinden düşülen 1.450,00 TL içerisinde sözkonusu raporda belirlenen değer farkı bulunmamaktadır.
Bu durumda, davacının az yukarıda belirtilen dilekçesindeki beyanı ile 25.12.2008 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen değer farkı davacı yüklenici aleyhine kesinleştiğinden bu raporda hesaplanan 750,00 TL değer farkının da kabul edilen 1.450,00 TL eksik iş bedeline katılarak ödenmeyen 6.000,00 TL iş bedelinden mahsup edilmesi suretiyle kalan 3.800,00 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde kısmen kabule karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 24.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.