YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/6576
KARAR NO : 2010/2040
KARAR TARİHİ : 08.04.2010
Davacı …-Tek Müh. Müş. Tic. Ltd. Şti. ile davalı … GH. Müh. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28.12.2007 gün ve 2006/353-2007/644 sayılı hükmü bozan Dairemizin 30.06.2009 gün ve 2008/3606-2009/4026 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, yanlar arasındaki 20.02.2005 tarihli sözleşmeye dayalı olarak açılmış olup fazla ödendiği ileri sürülen 52.252,38 TL iş bedelinin iadesi, işin dava dışı başka bir alt yükleniciye yaptırılması sebebiyle fazladan ödenen 19.340,00 TL ve asıl iş sahibi İller Bankası A.Ş. tarafından davacıya uygulanan 72.090,00 TL cezanın tahsili istemlerine ilişkin olup mahkemenin fazla ödenen 21.212,28 TL, eksik iş nedeniyle yeni taşerona ödenen 19.057,00 TL, İller Bankası tarafından uygulanan 272 günlük ceza 72.090,00 TL toplam 112.359,38 TL’nin 30.06.2006 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline dair kararının davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizce verilen 30.06.2009 gün 2008/3606 Esas, 2009/4026 Karar sayılı bozma ilâmına karşı taraf vekilleri tarafından yasal süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.
1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalının tüm, davacının sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.
2-Dairemizin bozma ilâmında da belirtildiği gibi davacı şirketin sözleşmeyi feshettiği gerekçeli kararda açıklanmış olup söz konusu karar davacı tarafından temyiz olunmamış, bu suretle mahkemenin feshe yönelik tespitinin doğru olduğunun kabulü gerekmiş, sonuç olarak sözleşmenin “geriye etkili” olarak feshinde taraf iradeleri birleşmiştir.
Sözleşmenin haklı olarak feshedilmesi halinde fesheden taraf Borçlar Yasası’nın 108/II maddesi uyarınca menfi zararlarının giderilmesini isteyebilir. Menfi zarar akdin ifa edileceğine güvenilerek yapılan masraflar ve kaçırılan fırsatlar olarak tanımlanır. Bu zararın kapsamına daha elverişli koşullarda sözleşme yapma fırsatının kaçırılmasından doğan zarar girdiği gibi “karşı tarafın malvarlığına girsin veya girmesin, alacaklının sözleşme ve inşaat nedeniyle cebinden yaptığı” tüm masraflar girer (Emsal Dairemizin 10.11.1997 gün 1997/3668 E, 1997/4766 Karar sayılı ilâmı). Somut olayda davacı tarafından talep edilen gecikme cezası ise taraflar arasındaki sözleşmeye bağlı olup ifaya ekli ve müspet zarar kapsamındaki ceza olmayıp dava dışı asıl iş sahibinin uyguladığı ve davacının ödeyerek davalıya rücu edeceği menfi zarar kapsamındadır. Yine kalan işlerin yapılması için talep edilen meblağın da ihaledekinden fazla fiyatla yeniden yaptırmak zorunda kalınacağından ve ihale sırasında en yakın teklifle yaptırabilme fırsatı kaçırıldığından menfi zarar kapsamında talebi mümkündür. Bu nedenle davacının talep ettiği gecikme cezası ile ilgili olarak davacının asıl iş sahibine karşı sorumlu olup olmadığı, bu hususta açılmış bir dava olup olmadığının araştırılarak davalıdan tahsili gereken alacak miktarı belirlenmeli, kalan işlerin yapılması ile ilgili olarak ise “davalı ile sözleşme yapılmadan önce davacıya en yakın teklifte bulunan kimse ile şayet böyle bir teklif yok ise bilirkişinin bulacağı sözleşme tarihindeki muhtemel teklif fırsatı ile sözleşme yapma fırsatının kaçırılması sonucu, teklif fiyatı ve haklı fesihten sonra yapılan sözleşme fiyatı arasındaki fark” hesaplanarak davacının bu talebiyle ilgili alacağı saptanmalıdır. Dairemizin 30.06.2009 günlü 2008/3606 E., 2009/4026 K. sayılı ilâmında 19.057,00 TL ve 72.090,00 TL’lik takiple ilgili olarak bu zararın olumlu zarar kapsamında değerlendirilmesi maddi hataya dayalı olduğundan davacının karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca Dairemizin 30.06.2009 tarih, 2008/3606 E., 2009/4026 K. sayılı ilâmının 2. bendinin 4. paragrafının tamamen çıkarılmasına, mahkeme kararının açıklanan bu sebeplerlede davacı yararına BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme harcının istek halinde davacıya geri verilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.