YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/7242
KARAR NO : 2010/439
KARAR TARİHİ : 01.02.2010
Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, alacağın tahsili istemiyle açılmış olup; mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, yetkili mahkemenin Yalova Sulh Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiş, karar, vekâlet ücreti yönünden davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verildiği halde, davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücreti takdir olunmamıştır. Görevsizlik veya yetkisizlik nedeniyle dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye istek halinde gönderilmesine ilişkin kararlar, bu kararı veren mahkemeler yönünden nihai kararlar olup; dava, böyle bir karara bağlanıncaya kadar mahkemece, yapılmış olan giderlerin ve vekâlet ücretinin davacıya yükletilmesi HUMK’nın 417 ve 426. maddeleri gereğidir. Her mahkeme, kendi yargılama giderleriyle, avukatlık ücretini başka bir mahkemenin takdir ve hükmüne bırakmayıp, son kararı ile birlikte hüküm altına almak zorundadır.
17.11.1948 tarih ve 5/8 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca vekâlet ücreti “bir usul” kuralıdır. 29.05.1957 tarih ve 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece, kendiliğinden hükmedileceği belirtilmiştir. Bu hukuksal sebeplerle, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin (7.) maddesi gereğince mahkemece, davalı yararına vekâlet ücretinin takdiriyle hükmedilmesi gerekirken, avukatlık ücreti ve yargılama giderleri yönünden yetkili mahkemece karar verilmesi gerektiğinden bahisle davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.