YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/2267
KARAR NO : 2011/4631
KARAR TARİHİ : 13.07.2011
Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-k.davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat … ile davalı-k.davacı vekili Avukat …. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Taraflar arasındaki uyuşmazlık 04.07.2006 tarihli onarım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl davayı açan yüklenici sözleşmenin feshinin geçersizliğinin tespitini ve kesin teminat mektubu üzerinde yaratılan muarazanın men’ini, birleşen davayı açan iş sahibi ise fazla ödemenin yükleniciden tahsilini talep etmiş, mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince, mahkemece davalı iş sahibinin denetim görevini yapmadığından bahisle 2/8 indirim yapılarak fazla ödeme miktarı bulunmuştur. Oysa birleşen dava dilekçesinde iş sahibi davacı tüm işin %18,59’luk bölümünün gerçekleştirildiğini kabul etmiştir. Bu durumda mahkemece sözleşmede kararlaştırılan götürü bedel %18,59 nispetinde yapılan işe oranlanarak davacının gerçekleştirdiği imalâtın tutarı saptanmalıdır. Diğer yandan davacı yüklenici yapacağı işin uzmanı olup üstlendiği imalâtı tekniğine, sözleşmesine uygun şekilde gerçekleştirmekle mükelleftir. Yüklenici işi yarım bırakmış olup bu aşamada iş sahibinin ayıplı yapılıp yapılmadığını ihbar mükellefiyeti de doğmamıştır. Bu durumda işin %18,59 oranında yapıldığı kabul edilip yüklenici alacağı saptanarak ve yapılan imalâta göre davalıya kusur izafe olunmadan fazla ödeme miktarının belirlenmesi gerekirken götürü bedel dikkate alınmadan ve iş sahibine kusur izafe olunarak ve indirim yapılmak suretiyle davanın sonuçlandırılması doğru olmamıştır. Öte yandan davadan önce yüklenici usulen temerrüde düşürülmediği halde birleşen davada istenip hüküm altına alınan miktara dava tarihi yerine ödeme tarihinden başlayarak faiz yürütülmesi de BK’nın 101. maddesine aykırı olmuştur.
Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı sebeplerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, 825,00’er TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.