YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/2409
KARAR NO : 2010/5637
KARAR TARİHİ : 25.10.2010
Davacılar 1- … San.Tes. ve Tic.A.Ş. 2-E.M.I.T … İmpianti Tecnologici S.P.A. İzmit Arıtma ve Drenajı İş Ortaklığı ile davalı … Genel Müdürlüğü arasında çıkan anlaşmazlığın çözülmesi için seçilen …, … Dayınlarlı, Prof.Dr….’dan oluşan Hakem kurulu tarafından verilen 09.01.2010 tarihli kararın duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve dosya Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince 16.04.2010 tarih ve 2010/104 D.İş. sayılı yazı ile gönderilmiş duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Avukat … ile davalı vekili Avukat … Pazar …. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 28.01.1994 günlü ve E. 1993/4, K. 1994/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında taraflar tahkim sözleşmesi veya şartında hakemlerin uyuşmazlığı maddî hukuk kurallarına göre çözümlemelerini öngördükleri takdirde buna aykırı karar verilmesinin temyiz nedeni oluşturacağı kabul edilmiştir. Taraflar arasındaki hakem şartında (sözleşmenin 67.3.mad.) uyuşmazlığın Türk Maddi Hukuk Kurallarına, resmi mevzuat ve yönetmeliklere göre çözümlenmesi kabul edilmiştir. Bu nedenle temyiz konusu karar HUMK’nın 533. maddesinde sayılan nedenlerle ve yasa ve sözleşme hükümlerine aykırılıklar halinde de bozulabileceğinden, dosya ve temyiz nedenlerinin bu doğrultuda incelenmesi gerekli görülmüştür.
1- Dosyadaki bilgilere, toplanan delillere sözleşme ve yasa hükümlerine, hakemlerce yapılan yargılama sonucunda verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı idarenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.
2- Hakem Heyetinin taraflara tebliğ edilen 09.01.2010 günlü kararında davacı iş ortaklığının tesislere atık su verilmesini bekleme dönemine ait taleplerinden … Alarko San.Tes.Tic.A.Ş. için 502.164,13 TL KDV’si ile birlikte kabulüne bu miktarın 02.07.2007 dava tarihinden itibaren TC Merkez Bankası’nın kısa vadeli krediler için uyguladığı reeskont faizinin değişen oranlarda kademeli olarak uygulanmasına karar verilmiş, hüküm fıkrasının devamında 23.09.2009 tarihli 2. bilirkişi raporuna atıf yapılarak Alarko personeli için bekleme dönemi personel ücreti Temmuz/2003 itibariyle 107.222,60 TL olarak hesaplandığından bu meblağın Temmuz/2003’ten itibaren güvenlik gideri olarak tespit edilen 44.064,00 TL için 2004 yılı, 83.719,00 TL için 2005 yılı, 8.519,80 TL için 2006 yılı başından başlamak ve dava tarihi olan 02.07.2007 tarihine kadar işletilmek üzere reeskont faizi uygulanmasına karar verilmiştir. Temerrüt faizine hükmedilebilmesi için alacağın muaccel
olması yeterli olmayıp borçlunun ayrıca ihtar keşide edilerek temerrüde düşürülmesi zorunludur (BK. 101/1.mad.). Somut olayda davacı Alarko bekleme dönemi ve personel ücreti ve güvenlik giderleri için miktar belirtmek suretiyle ihtar keşide edip davalıyı temerrüde düşürmediğinden 502.164,13 TL bekleme dönemi giderleri içinde bulunan 243.527,20 TL yönünden Temmuz/2003 ve 2004, 2005, 2006 yılı başından yürütülmek koşuluyla temerrüt faizine hükmedilmesi doğru olmamış kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hakem kararının HUMK’nın 438/Vll. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı idarenin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca taraflara tebliğ olunan 09.01.2010 günlü hakem kararının hüküm fıkrası 2. bendi a) bölümü 2 nolu bendinde yer alan “23.09.2009 tarihli 2. bilirkişi raporunun 31. sayfasında Alarko personeli için bekleme dönemi personel ücreti Temmuz/2003 itibariyle 107.224,40 TL olarak bilirkişilerce hesaplanıp tespit edildiğinden bu meblağın Temmuz/2003’den itibaren dava tarihine kadar faiz işletilmesi zorunluluğu vardır, dava dilekçesinde bekleme dönemine ait temerrüt tarihinden dava tarihine kadar ayrıca faiz talep edildiğinden davacıların tacir olması nedeniyle işin ticari iş olduğu dikkate alınarak faiz için 3095 Sayılı Kanun’un 2. maddesinde ticari işlerde temerrüt faizi olarak TC Merkez Bankası’nın kısa vadeli krediler için uyguladığı reeskont faizinin değişen oranlarda kademeli olarak uygulanmasına” kelime dizeleri ile 3. bendinde yer alan “23.09.2009 tarihli 2. bilirkişi raporunun 32. sayfasında bilirkişiler tarafından güvenlik gideri olarak tespit edilen 44.064,00 TL için 2004 yılı, 83.719,00 TL için 2005 yılı, 8.519,80 TL için 2006 yılı başından başlamak ve dava tarihi olan 02.07.2007 tarihine kadar işlemek üzere 3095 Sayılı Kanun’un 2. maddesinde yapılan işin ticari iş olması nedeniyle TC Merkez Bankası’nın kısa vadeli krediler için uyguladığı reeskont faizinin değişen oranlarda kademeli olarak uygulanmasına” kelime dizelerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı idareye verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.