YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/3180
KARAR NO : 2010/5306
KARAR TARİHİ : 13.10.2010

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava daire satış bedelinin tahsili istemiyle yapılan takibe vâki itirazın iptâline ilişkindir. Davalı eksik teslim yapıldığını savunmuş, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Takipte asıl alacak yanında 2.801,17 TL işlemiş reeskont faizi istenilmiştir. 4489 Sayılı Yasa ile değişik 3095 Sayılı Yasa’nın 1. maddesinde Borçlar Yasası’na göre faiz oranının bir önceki yılın 31 Aralık günü Merkez Bankası reeskont faizi olacağı kabul edilmiştir. 01.05.2005 tarihinde yürürlükten kaldırılan bu hüküm ile Borçlar Yasası’na göre faiz oranı belirleme görevi Bakanlar Kurulu’na verilmiş, bu tarihten itibaren de yıllık %12 ve değişen oranlarda faiz uygulanması Bakanlar Kurulu’nca kararlaştırılmıştır. Takibe konu alacak zamanaşımına uğramış olsa da bonoya dayalı olduğundan, vadeden itibaren faiz uygulanabilir. Ancak davacı tacir olmadığı gibi, işin ticari olduğu iddia ve ispat olunmadığından, faiz oranının, 30.03.2001 tarihinden 01.05.2005 tarihine kadar Merkez Bankası’nca yayınlanan reeskont faiz oranına göre, bu tarihten sonra Bakanlar Kurulu’nca belirlenen yasal faiz oranlarına göre bilirkişiye hesaplattırılıp bu miktar üzerinden takibin devamına karar verilmesi gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan takip tarihinden sonrası için de reeskont faizine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, takibin aynen devamına karar verilmek suretiyle faize faiz yürütülmesine ilişkin istemin de kabulü, BK’nın 104/son maddesine aykırı olmuştur.
Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 13.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.