Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2010/39 E. 2010/2126 K. 13.04.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/39
KARAR NO : 2010/2126
KARAR TARİHİ : 13.04.2010

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, davalıların sözleşme şartlarından doğan tapuları devir işlemlerinin gerçekleştirilmesi, tadilat ruhsatının alınması için gerekli vekâletnamelerin davacı şirkete verilmesi ve tazminat istemleriyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davacı şirket ile davalı … arasında 23.10.2003 tarihli, diğer davalılar ile de 30.01.2004 tarihli sözleşmeler imzalanmıştır. Bu sözleşmeler taraflarca feshedilmediğinden halen geçerlidir. Davacı yüklenici şirketle davalılar arasında yapılan sözleşmelerde inşaatın tek blok halinde ve 13 katlı yapılması kararlaştırılmıştır. Dosya içerisinde bulunan dava konusu Alpaslan Mahallesi, 4975 ada 3 parsele ilişkin kat irtifakı tapu kaydında parsel üzerine iki blok halinde inşaat yapıldığı, A Blokta; 8 kat ve 8 bağımsız bölüm, B Blokta ise; 9 kat ve 21 bağımsız bölüm bulunduğu belirlenmiştir. Yapılan iki blok halindeki inşaat sözleşmede kararlaştırılan inşaat biçimine uygun değildir. Ancak bu dosyanın davalıları kat irtifakının kurulması sırasında tapuda vekâleten temsil edildiklerinden iki blok halinde yapılan inşaata rıza göstermiş sayılırlar.
Mahkemenin ret kararında tazminat istemi yönünden gerekçe gösterilmiş, davacı yüklenici şirketin bu konudaki istemini kanıtlayamaması nedeniyle ret kararı verildiği açıklanmıştır. Davacı şirketin tazminat istemi dışındaki istemlerinin neden reddedildiği açıklanmamış, kararın gerekçe bölümünde diğer istemlerden hiç sözedilmemiştir. Mahkemelerce verilen kabul ve ret kararları Anayasa’nın 141. ve HUMK’nın 388 ve 389. maddeleri uyarınca gerekçeli olması zorunludur. Mahkemece herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin davacı şirketin tazminat dışındaki istemleri hakkında ret kararı verilmesi doğru olmamıştır.
Yapılacak iş; taraflar arasındaki sözleşmelerin feshedilmemiş olması ve kat irtifakının kurulması sırasında davalı arsa sahiplerinin de vekâleten temsil edilmiş olmaları da dikkate alınarak, davacı tarafın dava dilekçesinde açıklanan diğer istemleri konusunda da araştırma yapılarak gerekçeli şekilde bir karar oluşturulmasından ibarettir.
Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı şirketin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davacı şirket yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,90 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.