YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/4766
KARAR NO : 2010/7266
KARAR TARİHİ : 27.12.2010
Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği .
Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava ve birleşen davalar hakediş bedellerinin tahsili, süre uzatımı, teminat mektuplarının iadesi ve muarazanın giderilmesi istemleriyle açılmış, mahkemece tüm davalar yönünden ayrı ayrı kurulan hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalıların tüm, davacı yüklenici şirketlerin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Birleştirilmesine karar verilen Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/210 Esas sayılı dava dosyasında davacı yüklenici şirketler 2.736.357,39 TL kesin hesap bakiye alacağının tahsilini dava konusu yapmıştır. Bilirkişiler tarafından kesin hesap bakiye alacağı 2.729.965,58 TL olarak hesaplanmıştır. Taraflar arasındaki sözleşmenin 20. maddesi uyarınca, gecikme cezasının kira artış yüzdesi ile çarpılması sonucu idare tarafından uygulanması gereken ceza miktarı 1.403.141,78 TL olarak hesaplanmış, bu miktar kesin hesap bakiye alacağından düşülerek 1.326.823,80 TL’nin tahsiline karar verilmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmenin gecikme cezası başlıklı 20. maddesinde cezaların ait olduğu tarihlerde geçerli olan kira artış yüzdesi oranının ceza miktarına uygulanması suretiyle nihai ceza miktarının belirlenmesi kararlaştırılmıştır. Dosyadaki belgeler ve alınan bilirkişi raporlarından verilen süre uzatımlarıyla iş süresinin 13.12.1998 tarihine kadar uzatıldığı, işin bitim tarihinin ise 22.12.1999 olduğu belirlenmiştir. Bu durumda davacı yüklenici şirketlerin gecikme nedeniyle ceza ödemek zorunda olduğu süre 13.12.1998 tarihi ile 22.12.1999 tarihi arasındaki dönemdir. Davacı yüklenici şirketlerin gecikme cezası ödeyeceği bu döneme isabet eden kira artış yüzdesi uygulanmak suretiyle davacı yüklenicilerin sorumlu olduğu ceza miktarının bulunması, hesaplanacak bu ceza miktarının kesin hesap bakiyesinden mahsup edilerek kesin hesap bakiye alacağı yönünden karar oluşturulması gerekirken, sözleşme tarihinden işin bitirildiği tarih olan 22.12.1999 tarihine kadar geçen süre için kira artış yüzdesi uygulanarak hesaplanan ceza miktarı davacıların kesin hesap bakiye alacağından düşülmek suretiyle bakiye kesin hesap alacağı yönünden hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Yapılacak iş, bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak yukarıda açıklanan şekilde ve sözleşmenin 20. maddesi dikkate alınarak, davacı yüklenicilerin ceza ödemek zorunda olduğu 13.12.1998 ile 22.12.1999 tarihleri arasındaki kira artış yüzdesi uygulanarak ceza miktarının belirlenmesinden, bu şekilde hesaplanacak ceza miktarının davacı yüklenici şirketlerin kesin hesap bakiye alacağı olan 2.729.965,58 TL’den düşülmesinden ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.
Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacı yüklenici şirketlerin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, 21.1.1982 Sayılı Kanunla değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince davalı Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı’ndan harç alınmasına yer olmadığına, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla 5018 sayılı Kanun uyarınca davalı … genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.