YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/6093
KARAR NO : 2015/2574
KARAR TARİHİ : 14.05.2015

Mahkemesi :İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi
Tarihi :22.05.2014
Numarası :2013/176-2014/210

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat F..A.. D.. ile davalı vekili Avukat D..Ö.. geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davada teminat mektuplarının iadesi ve hükümsüzlüğünün tespiti istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.
2-Yanlar arasında imzalanan 19.11.2003 tarihli sözleşme ile davacı taşeron davalının yükümlülüğünde olan Konya Karapınar Selimiye Külliyesi 2. kısım onarım işini yapmayı üstlenmiş ve bu iş için davalıya 66.650,00 TL’lik teminat mektubu vermiştir. İş bitirilip geçici kabul tutanağı düzenlendiği ve SSK’dan ilişiksizlik belgesi alındığı halde teminat mektuplarının iade edilmediğini belirterek bu davayı açmıştır. Ancak davayı açarken peşin harcı nispi olarak yatırması gerekirken maktu olarak yatırmıştır. Mahkemece hükümle birlikte alınması gereken nispi harç 4.270,06 TL olarak hesaplanmış ve bu harç karar tarihinden sonra 11.07.2014 tarihinde davalı vekilince tamamlanmıştır.
Davacı vekili davayı açarken dava değeri üzerinden nispi parç yatırması gerekirken maktu harç yatırdığından ve dava karara bağlanıncaya kadar da eksik harcı ikmal etmediğinden dava sonunda davacı yararına ancak maktu vekâlet ücretine hükmedilebilir. Dava değerinin harçlandırılmayan kısmı vekâlet ücreti tayininde dikkate alınamaz. Mahkemece, belirtilen bu ilke ve kurallar gözetilerek davacı yararına maktu 1.500,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 7.176,40 TL nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 8 numaralı bendinde yer alan “7.176,40 TL nispi” rakam ve kelimesinin çıkarılarak yerine “1.500,00 TL maktu” rakam ve kelimesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay’daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.