YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5743
KARAR NO : 2016/2753
KARAR TARİHİ : 16.05.2016
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat … geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukat dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş, olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava kesin hesap alacağının tahsiline karar verilmesi istemi ile açılmış, mahkeme davanın reddine karar vermiştir. Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporlar arasında çekişki görünmekte ise de hükme dayanak yapılan raporda, önceki rapordaki görüşlerden ayrılmanın nedenleri teknik olarak ve denetime elverişli şekilde açıklanmış bulunmasına, böylece son raporun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davada alacağın reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesi istenilmiş, mahkemece yasal faize karar verilmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup davacı tacir olduğu gibi, sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan TTK’nın 12. maddesinde her türlü imalat ve inşaat işleri ticari iş olarak nitelendirildiğinden ve anılan Yasa’nın 21. maddesi uyarınca da, davacı 3095 sayılı Yasa’nın 2/3. maddesi uyarınca avans alacağına faiz uygulanmasını isteyebilir. Ancak davadaki talep reeskont faizi olduğundan taleple bağlı kalınarak reeskont faizine hükmedilmesi gerekirken bu hususun gözden kaçırılması doğru olmadığından kararın bozulması gerekirken ise de düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı yasanın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hüküm fıkrasının 1. bendin 2. satırında yer alan “yasal” kelimesinin çıkartılarak yerine “reeskont” yazılmasına hükmün değiştirilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay’daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.