YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/215
KARAR NO : 2019/709
KARAR TARİHİ : 20.02.2019

Davacı … ile davalı … San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı … 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 17.06.2015 gün ve 2013/306-2015/277 sayılı hükmü bozan Dairemizin 01.11.2017 gün ve 2016/2050-2017/3744 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, eser sözleşmesinin ayıplı ifâsı nedeniyle satış sözleşmesi ek şartlarına göre kararlaştırılan cezai şart ve tazminat alacaklarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizden verilen 01.11.2017 gün 2016/2050 Esas, 2017/3744 Karar sayılı davacının tüm davalının diğer temyiz itirazları reddedilerek 2. bentte sayılan nedenlerle davalı yararına bozulmasına dair verilen karara karşı davacı vekilince yasal süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.
1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle davacı iş sahibinin ayıbın giderim bedeliyle ilgili talebi olmayıp bunun yüklenicinin açtığı iş bedelinin ödenmeyen kısmıyla ilgili itirazın iptâli davasında değerlendirilip yüklenici alacağından mahsup edileceğinin tabii bulunmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davacı iş sahibi, davalı yüklenici olup 30.05.2012 tarihli “satış sözleşmesi” başlıklı eser sözleşmesi ile davalı yüklenici, davacı iş sahibine ait mutfak dolapları, aksesuar, ankastreler, tesisat ve seramiklerin yapımın toplam 34.000,00 TL götürü bedelle üstlenmiştir. Sözleşmeye göre dolapların teslim tarihi 30.07.2012, tezgahın teslim tarihi 03.08.2012’dir. Bu sözleşme ile aynı tarihte yine taraflar arasında “Satış Sözleşmesi Ek Şartlar” başlıklı sözleşme imzalanmıştır. Ek şartlar başlıklı sözleşmenin 7. fıkrasında teslimin sözleşme konusu malın eksiksiz, hatasız, sözleşme ve projeye uygun ve vaad edilen kalitede alıcıya verilmesi, kullanımına sunulması demek olduğu, aksi halde malın alıcı (iş sahibi) evine gönderilmesinin sözleşme hükümlerinin uygulanması bakımından teslim sayılmayacağı kararlaştırılmıştır. Yine aynı ek sözleşmenin 8. fıkrasının 1 cümlesinde, sözleşme konusu malın son teslim tarihinde sözleşme ve eklerine uygun teslim edilmezse yüklenicinin gecikilen her gün için 200,00 TL cezai şart ödemeyi 2. cümlesinde de yüklenicinin bildiği ya da bilebileceği şekilde ayıplı malın teslim edilmesi halinde gecikilen her gün için 400,00 TL cezai şart ödeyeceği, bu tazminatların ödenmesi için ayıp ihbarına gerek olmadığı kabul edilmiştir. 9. fıkrada da gecikme ve ayıptan doğan cezai şartların birlikte uygulanabileceği belirtilmiştir. Yine 10. fıkrada, ayıplı malın teslimi söz konusu olduğunda iş sahibinin sözleşmenin feshi ile cezai şartların ödenmesini talep edebileceği gibi bedelden tescil ve cezai şartın ödenmesini de isteyebileceği, iş sahibi ayıplı malı istemez ise yüklenicinin cezai şartı ödemek ve ayıplı malı derhal almak zorunda olduğu, bu halde iş sahibinin sökülen eski mutfağın bedeli olarak belirlenen 9.000,00 TL’yi de cezai şartlarının ödenmesine ek olarak isteyebileceği kabul edilmiş, son fıkrada da cezai şartlar toplamının 34.000,00 TL’ye, eski mutfağın bedelinin
ödenmesi halinde de 43.000,00 TL’yi geçemeyeceği kararlaştırılmıştır.
Davacı tarafça davada sözleşmenin feshi ve ödenen bedelin iadesi talep edilmemiş olup 8. fıkrada düzenlenen cezai şartların tahsili talep edildiği, başka bir anlatımla ayıplı eser reddedilerek yükleniciye iadesiyle birlikte diğer taleplerde bulunulmadığından, ek sözleşmenin 9. fıkrasında kararlaştırılan sökülen eski mutfak bedelinin ödenmesinin talep edilmesi mümkün değildir. Davacı iş sahibi ek sözleşmenin 7. fıkrasına uygun teslim olmaması ve ayıplı ifâ halinde 8. fıkrada kararlaştırılan her iki cezai şartı, teslimi gereken tarihten başlayarak ve fiilen teslim edilen tarihten saptanan eksik ve kusurların giderilmesi gereken makul sürenin bitimine kadar günlük 200,00 TL + 400,00 TL=600,00 TL olarak talep edebilecektir.
Bu durumda mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen teknik bilirkişi kurulundan sözleşme ile eserin teslimi gereken (ek süre dahil) tarihten, eserin fiilen teslim edilmesinden sonra eksik ve kusurların giderilmesi için gereken makul sürenin ne kadar olduğu ve saptanacak makul süreye göre davacı iş sahibinin istemekte haklı olduğu cezai şart miktarı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken davacının giderim bedeli talebi olmadığı halde yazılı miktarda giderim bedeline hükmedilmesi doğru olmamıştır.
Yerel mahkeme kararının bu gerekçeyle davacı yararına bozulması gerekirken davalı yararına bozulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davacının karar düzeltme talebinin kabulü uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda 1. bente açıklanan nedenlerle davacının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle Dairemizin 01.11.2017 gün, 2016/2050 Esas, 2017/3744 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün değişik bu gerekçeyle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 20.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.