Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2018/3354 E. 2019/2524 K. 27.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/3354
KARAR NO : 2019/2524
KARAR TARİHİ : 27.05.2019

Davacı … ile davalı … Belediye Meskenleri İmar ve İnş. Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı … 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 27.01.2015 gün ve 2011/123-2015/65 sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesinin 15.01.2018 gün ve 2015/2339-2018/15 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay’a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine, Yargıtay 23. Hukuk Dairesi tarafından verilen 15.01.2018 gün, 2015/2339 Esas, 2018/15 Karar sayılı onama ilamına karşı davalı vekilince yasal süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında, davalıya ait taşınmazlar üzerinde inşaat yapılmak üzere 18.10.2005 tarihli iki adet kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, söz konusu sözleşmeler devam ederken davalı şirketin dava dışı ortağının borçları yüzünden aciz haline düştüğünü, bu ortağından kaynaklanan 55.000,00 TL borcu nedeniyle sözleşme konusu taşınmazlar üzerine haciz işlemi uygulanması riski doğduğundan söz konusu borcu ödemek ve sözleşmeye konu taşınmazların iskan, elektrik, su abonman vb. masraflarını karşılamak için davalı şirketin müvekkilinden 65.000,00 TL borç aldığını, davalı şirketin yönetim kurulu kararında da müvekkilinden 65.000,00 TL borç alınması, sözleşme gereği davalı şirkete kalan otuz adet dairenin iskan, elektrik, su abonman vb. masraflarının davacı müteahhidin yükümlülüğünde olması nedeniyle alınan borç ile ödenip kalanının davacı müteahhide iadesinin kararlaştırıldığını, otuz adet dairenin iskan ve diğer masraflarının 15.900,00 TL tuttuğunu, bakiye 49.100,00 TL’nin ihtara rağmen müvekkiline iade edilmediğini beyanla 49.100,00 TL’nin 24.02.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili ise yapılan delil tespitte otuz daire için 262.280,28 TL eksik ve kusurlu iş tespit edildiğini, müvekkilinin söz konusu daireler için davacı müteahhidin yapması gereken tüm masrafları yaptığını, davacının dairelerim tam ve eksiksiz olarak tesliminde temerrüde düştüğünü ve bu temerrüt gereği cezai şart alacaklarının doğduğunu, iddia edilen alacağın bu cezadan düşüleceğinin ihtaren bildirildiğini, müvekkilinin alacaklı konumda olduğunu, müvekkili tarafından açılan Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/197 Esas sayılı davanın devam etmekte olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket yönetim kurulu kararına göre, davacı tarafından davalı arsa sahibine 65.000,00 TL borç verildiği, sözleşme uyarınca davacı müteahhit tarafından karşılanması gereken otuz adet dairenin su, elektrik, iskân vb. masraflarının davalı arsa sahibi tarafından ödendiği, toplam 15.900,00 TL’lik bir harcamının yapıldığı, sözleşme gereği davalının davacıdan 65.000,00 TL alması sebebiyle geriye 49.100,00 TL bakiye borcunun kaldığının anlaşıldığı, davalının daha fazla mahsup yapılması yönündeki iddiasını yapmış olduğu ödeme belgeleri ile ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.Davanın temeli kat karşılığı inşaat sözleşmesi olup, davalı şirketin 19.12.2008 tarihli yönetim kurulu kararına dayalı olarak davalıya verilen borcun kendilerine düşen dairelerin yapılan masrafları mahsup edildikten sonra kalan bedelin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece dava kabul edilmiş ve bu karar onanmış ise de 19.12.2008 tarihli yönetim kurulu kararında davalıya ait dairelerin tümünün sözleşme gereği alınması ve yapılması gereken tüm işlemler (iskan, vergi, resim, harç, abonmanlık ücreti vb.) tamamlanmasından sonra bakiye kısmın ödenmesine karar verildiği gibi taraflar arasında görülen …2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/197 Esas, 2016/303 Karar sayılı dava dosyasında davalı arsa sahibi tarafından davacı müteahhide karşı açılan dava Dairemizin 11.07.2008 gün, 2018/1084 Esas, 2018/3013 Karar sayılı ilamı ile davalı arsa sahibinin eksik ve kusurlu işler bedeli ile nesafet farkını isteyebileceğinden bu konularda araştırma yapılması gerektiğindan bahisle bozulmuş olup, davalı arsa sahibinin açtığı davanın sonuçlanıp sonuçlanmadığı dosya kapsamında anlaşılamamaktadır. Her iki dava arasında hukuki ve fiili irtibat bulunmakta olup, her iki davanın birlikte görülmesi yönünden HMK’nın 166. maddesi uyarınca değerlendirme yapılmak suretiyle hangi davanın önce açıldığı araştırılıp ilk açılan davada birleştirilmesinin sağlanması, davalı arsa sahibi tarafından açılan dava dosyası sonuçlanmış ise HMK’nın 165. maddesi uyarınca bekletici mesele yapılması zorunlu olup bu sebeple kararın bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Daire kararının kaldırılarak hükmün anılan gerekçelerle bozulması uygun görülmüştür.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 15.01.2018 gün, 2015/2339 Esas, 2018/15 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 136,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine 27.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.