YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/3432
KARAR NO : 2019/1927
KARAR TARİHİ : 29.04.2019
Davacı … ile davalı … Trafik … İnş. … San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı … 5. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 16.06.2016 gün ve 2015/566-2016/261 sayılı hükmü bozan Dairemizin 29.03.2018 gün ve 2016/6544-2018/1237 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili amacı ile başlatılan icra takibi nedeni ile açılan menfi tespit istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, Dairemizin 2016/6544 Esas 2018/1237 Karar sayılı ve 29.03.2018 günlü kararı ile bozulmuş, bozma kararına karşı davacı vekilince bu kez karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.
Davacı iş sahibi davasında; davalı yüklenici ile 27.06.2012 tarihinde … ilçesi, cadde, sokak ve kapı numaralı levhaların imâli üzerine anlaştıklarını, yüklenicinin gönderdiği malzemelerin bir kısmının uygun bulunarak teslim alındığını bir kısmının ise eksik veya uygun olmadığı gerekçesiyle iade edildiğini, eksikliklerin tamamlanması için yükleniciye 1 ay süre verildiğini ancak yüklenicinin teslim alınan malların bedelinin ödenmesi karşılığında işin sonlandırılmasını kabul ettiğini, alınan mal bedelinin 66.920,16 TL olduğunu, yükleniciye 10.253,43 TL ödeme yapıldığını ancak yüklenicinin 97.973,86 TL bedelli fatura düzenlediğini bunun hukuka aykırı olduğunu yüklenici şirkete 41.973,86 TL borçlu olmadıklarının tespitini talep etmiştir. Davalı yüklenici kararlaştırılan malların eksiksiz teslim edilip fatura kesildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılamada; taraf beyan ve delilleri değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararına karşı taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozma kararı verilmiş, bozma kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.
Dairemizin bozma ilamının 1 nolu bendinde davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları reddedilerek 2 nolu bendi ile karar bozulmuş ise de 2 nolu bentteki bozma ilamının niteliği gereği sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verildiği anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile 1 nolu bendin karardan
tamamen çıkarılmasına, 2 nolu bendin numarasının silinmesine, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığı yönünde karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2016/6544 Esas 2018/1237 Karar sayılı ve 29.03.2018 günlü kararının kaldırılarak bozma ilamının 1 nolu bendinin bozma ilamından tamamen çıkarılmasına, 2 nolu bendinin numarasının silinmesine ve bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 5766 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50’şer TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden taraflardan alınmasına, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 29.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.