YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/4886
KARAR NO : 2019/1636
KARAR TARİHİ : 09.04.2019
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, eser sözleşmesi gereğince bakiye iş bedeli istemine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davalı tarafın temyiz istemine gelince; taraflar arasında imzalanan 13.06.2011 tarihli sözleşme ile davacı tarafından davalıya 461 adet minibar ünitesinin yapılması kararlaştırılmış, davacı yüklenici tarafından sözleşme gereğince ifa edilen edimden kaynaklanan bakiye iş bedeli talep edilmiş, davalı iş sahibi tarafından ise bakiye iş bedeline itiraz edilmeksizin ayıplı ifa itirazında bulunulmuştur. Bu durumda tarafların arasındaki uyuşmazlık, davalının ediminin ayıplı olup olmadığı, iş sahibi davalınının ayıplı ifadan kaynaklanan haklarını itiraz olarak ileri sürüp süremeyeceği, davacının bakiye bedele talep edip edemeyeceği hususlarındadır. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmaları ve mevcut delil durumu dikkate alındığında, minibarların çalışmasında hata ve eksikler olduğu davacının kabulünde olup, davacı bu ayıpların minibarda olmayıp, minibarın kurulumu için yapılan mobilyalardaki tasarım hatalarından kaynaklandığını ileri sürmüştür. 6098 sayılı TBK’nın 472/son maddesi gereğince, eser meydana getirilirken, iş sahibinin sağladığı malzemenin veya eserin yapılması için gösterdiği yerin ayıplı olması halinde, yüklenici bu durumu derhal iş sahibine bildirmek zorundadır. Bilidirim yükümlülüğünü yerine getirmemesi halinde doğan zarardan sorumludur. Dava konusu olayda da davacı yüklenici minibarların konulacağı
mobilyalarda tasarım hatası bulunduğunu iş sahibi davalıya açıkça bildirdiğini ispat edememiştir. Bu durumda ayıplı ifadan doğan zarardan TBK’nın 475/3 maddesi 2. fıkrası gereğince sorumludur. Hesaplanan zararla ilgili fatura bedelinin 20.060,00 TL olduğu, faturanın davacıya tebliğ edildiği ve süresinde itiraz edilmediği, zarar miktarının davacının dava konusu ettiği bakiye iş bedelinden de fazla olduğu, bu hususlar dikkate alındığında davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından, verilen hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 5766 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 09.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.