Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2018/5021 E. 2019/3068 K. 01.07.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/5021
KARAR NO : 2019/3068
KARAR TARİHİ : 01.07.2019

Davacı … Nak. Gıda ve Teks. San. A.Ş. ile davalı … İnş. Turizm Taş. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı … 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 03.06.2015 gün ve 2013/131-2015/205 sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesi’nin 25.06.2018 gün ve 2015/10047-2018/3727 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay’a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.
Dava, sözleşmeden kaynaklanmakta olup, tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde bedelin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın bedel yönünden kabulüne dair verilen hükmün onanması üzerine bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Davacı vekili, davalı ile aralarında düzenlenen protokoller uyarınca arsa sahibinin dava dışı bankaya olan borcunun davalı tarafından ödenmesi kadıyla taşınmazın davalıya devredileceği ve yapılan inşaattan %15 oranında pay verileceğinin kararlaştırılmasına karşın, davalının hissesine düşen taşımazları devretmediğini ileri sürerek, inşa edilen binadan hissesinin adına tescili, olmadığı taktirde ise, bedelin tahsiline karar verilmesini istemiş, davalı davanın reddini dilemiş, mahkemece yapılan binaların %15’inin 2.25 villaya tekabül ettiği, ancak 3. kişilere devredilmesi nedeniyle bedeli olan 2.250.000,00 TL’nin davalıdan tahsili gerektiğini, ancak davacının davalıya ödemesi gereken 207.745,49 TL’nin bu bedelden mahsubuyla kalan bedelin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş ise de, taraflar arasında imzalanan 28.06.2006 tarihli iki ayrı sözleşme bulunmakta olup, sözleşme tapu devrini de içerdiğinden ve resmi şekilde yapılmadığından geçersizdir. Davacının sözleşmedeki edimini yerine getirmediği dosya kapsamıyla anlaşıldığından bu sözleşmelerin geçerlik kazandığından söz edilemez. Geçersiz sözleşmelerde taraflar verdiklerini geri isteyebilir. Ne var ki, davacının geçersiz
sözleşmeler uyarınca herhangi bir edimi yerine getirdiğini ya da bedel ödediğini kanıtlayamadığından davanın reddi gerekirken kabulü doğru olmamış, kararın bu sebeple bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına bozulması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 25.6.2018 gün ve 2015/10047 Esas ve 2018/3727 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 136,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde karar düzeltmeye isteyen davalıya iadesine,
01.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.