YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/1857
KARAR NO : 2019/2855
KARAR TARİHİ : 19.06.2019
Davacı Bey … Akaryakıt Nakliye İnş. Hurdacılık Otom. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı Makina ve Kimya Endüstrisi Genel Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı … 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.11.2013 gün ve 2010/627-2013/491 sayılı hükmü duruşmalı olarak onayan Dairemizin 23.06.2016 gün ve 2016/1753-2016/3664 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ve teminat miktarının iadesi talebine ilişkindir.
Davacı taraf, davalı ile aralarında bulunan 14.01.2010 tarihli sözleşme gereğince edimini ifa ettiğini, davalı tarafın işçilerinin açtığı tazminat davalarını ve taleplerinin gerekçe göstererek son hakedişini ödemediğini ve teminat mektubunu iade etmediği beliterek sözleşmeye ilişkin talep hakkı saklı olmak üzere 50.000,00 TL alacağının tahsiline ve 186.200,00 TL miktarındaki teminat mektubunun iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı taraf ise; sözleşme ve şartname hükümlerini uyguladığını, davacının çalıştırdığı işçiler tarafından kendilerine karşı açılan davalar nedeniyle teminat bedelini de aşan oranda tazminat ödediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, davanın reddine karar verilmiş, verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizce onanması üzere bu sefer davacı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Taraflar arasında, davalı iş sahibine ait hurdaların davacı yüklenici tarafından kesim söküm işinin yapılmasına ilişkin 16.01.2010 tarihli sözleşme imzalanmış olup, sözleşme gereğince davacının söküm-kesime ilişkin edimini ifa ettiği hususunda ihtilâf bulunmayıp, işçilerin davalı kuruma karşı açtıkları tazminat davaları ve talepleri gereğince ödenen tazminat bedelini gerekçe gösterilerek davacının son hakedişini ödememesi ve teminat mektuplarının iade edilmesi nedeniyle, yapılan kesinti ve teminat mektuplarının iade edilmesinin gözönünde olup olmadığı iftilâf konusudur. Taraflar arasındaki sözleşmenin 33.1.a maddesinde, yüklenicinin çalıştırdığı işçileri ilişkin tüm ücret, primi, gider, SGK prim ve borçlarının yükleniciye ait olacağı, 11.4.1. maddesinde de taahhüden sözleşmeye uygun olarak yerine getirilmemesi ve SGK’dan alınacak ilişiksiz belgesinin ibrazından sonra teminat mektuplarının iade edileceği kararlaştırılmıştır. İş sahibi davalı taraf da bu hükümlere dayanarak, işçilerinin açmış olduğu dava ve talepler sonucu yapmış olduğu ödemeleri gerekçe göstererek hakediş kesintisi yapmış ve teminat mektubunu iade etmiştir. Dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporunda, davalının işçilerin açtığı dava ve talepler nedeniyle ödediği bedelin 376.644,99 TL olduğu ve davacının alacağından fazla olduğu belirtilmiş, ancak davacı tarafça hakediş alacağından mahsup edilen davalı iş sahibinin yüklenici adına ödediğini ileri sürdüğü işçilik alacakları ile ilgili ödeme yapılan işçilerin tamamının kendi işçileri olmadığı ve yapılan ödemelerin de davalı ile yaptığı sözleşme süresi ile sınırlı olmadığına ilişkin itirazları değerlendirmemiştir. Rapor içeriğinde de ödeme yapılan işçilerin davacının işçisi olduğu veya davacıya konu edilen sözleşme dönemine ait olduğuna dair bilgi bulunmamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi kurulunda işçilik alacakları ve iş hukukundan anlayan bilirkişi bulunmadığından mahkemece davalı iş sahibinin davacının işçisi olması nedeniyle dava sonucu ya da sulhen ödeme yaptığı dava dışı işçilerle ilgili ödeme belgeleri, dava ve icra dosyaları getirtilip hükme esas rapor düzenleyen bilirkişi kurulundan hukukcu bilirkişiler çıkartılıp kalan mali müşavir bilirkişisi yanına konusunda uzman iş hukuku ve işçilik alacakları ile ilgili iki bilirkişi eklenerek mevcut hükümler ve taraflar arasındaki sözleşme hükümlerini gözönünde tutmak suretiyle, ödenmeyen hakediş alacağı ve davalı iş sahibinin mahsubunu istemekte haklı olduğu işçilik alacakları miktarı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp degerlendirilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken davacının bu yöndeki itirazlarına rağmen eksik inceleme ile ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmek doğru olmamıştır. Hükmün bu gerekçe ile bozulması gerektiği halde onandığı bu kez karar düzeltme istemi üzerine yapılan incelemede anlaşıldığından hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme taleplerinin kabulü ile Dairemizin 23.06.2016 tarih 2016/1753 Esas 2016/3664 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün davalı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay’daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, 5766 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 148,80 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde karar düzeltmeye gelen davacıya iadesine,
19.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.