YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/2024
KARAR NO : 2019/2783
KARAR TARİHİ : 13.06.2019

Davacı-karşı davalı B.. A.. ile davalı-karşı davacı SS Dorukent 91 Konut Yapı Kooperatifi arasındaki davadan dolayı … 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13.07.2018 gün ve 2018/519 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Asıl ve birleşen davalar, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davalı-birleşen dosya davacısı iş sahibi kooperatifin, ihtiyati tedbir kararının iptâli ve tedbirin kaldırılması isteminin reddine dair mahkemece verilen 13.07.2018 gün, 2018/519 Esas sayılı dosyasında verilen ara kararına karşı davalı-birleşen dosya davacısı iş sahibi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş Ankara Bölge Adliye Mahkemesi’nin 26.04.2019 gün 2019/384 Esas, 2019/441 Karar sayılı dosyasının temyize ilişkin hükümlere göre işlem yapılmak üzere geri çevrilmesi nedeniyle dosya yasa yolu incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmiştir.
6100 sayılı HMK geçici 3/2. maddede; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454’üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği düzenlenmiştir. Bu düzenleme nedeniyle bir dosyada 20.07.2016 tarihinden önce HUMK hükümlerine göre temyize tabi nihai bir karar verilmiş ise bu karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiş olsa bile o dosyada kesinleşinceye kadar verilecek tüm kararlar HMK hükümlerine göre istinafa tabi olmayıp doğrudan HUMK hükümlerine göre temyize tabidir. Bu kural nihai kararlar yanında, nihai karar sayılmayan ancak yasa yolu incelemesi mümkün bulunan sonradan verilen diğer kararlar için de geçerlidir.
Bu açıklamalarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde, yasa yolu başvurusunda bulunulan ihtiyati tedbirin kaldırılması talebinin reddi kararı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş ise de dosyada bu tarihten önce verilen bir karar bulunduğu ve bu kararın temyizi üzerine verilen bozma kararı gereğince yargılamanın sürdürülmekte olduğu anlaşılmış olup bu dosyada verilecek kararlar için kesinleşinceye kadar istinaf yoluna başvurulamayacak ve ancak koşulları varsa HUMK hükümlerine göre temyiz edilebilecektir. Bu nedenle ihtiyati tedbir talebinin kaldırılması talebinin reddine ilişkin karara yönelik yasa yolu başvurusunun HUMK hükümleri kapsamında temyiz talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek değerlendirme yapılmıştır.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 21.02.2014 tarih 2013/1 Esas, 2014/1 Karar sayılı kararında, HMK geçici 3. madde hükmü de değerlendirilmek suretiyle; ilk derece mahkemelerinden verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağına karar verilmiştir. Bu nedenle mahkemece verilen karar kesin olup temyiz edilemez. Temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise 01.06.1990 tarih 1989/3 Esas, 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından da temyiz talebinin reddine karar verilebileceğinden kesin karara ilişkin olan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosya davacısı SS Dorukent Yapı Kooperatifi’nin temyiz talebinin REDDİNE, 13.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.