YARGITAY KARARI
DAİRE : 16. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/5987
KARAR NO : 2017/289
KARAR TARİHİ : 26.01.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Yalan tanıklık
Hüküm : CMK’nın 231/11 maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile TCK’nın 272/3, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yoklukta verilen hükmün sanığın 06.05.2012 tarihinde duruşmada bildirmiş olduğu adresi yerine daha önce verdiği mernis adresine Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ işlemi, sanığın bildirmiş olduğu son adresine tebligatın yapılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle geçersiz olup, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme mercii Yargıtayın ilgili dairesi olduğundan, sanığın eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinin kabulüne dair Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2014 tarihli ek kararı hukuki değerden yoksun olduğundan, vaki eski hale getirme ve temyiz talebinin kabulü ile yapılan temyiz incelenmesinde;
1-Eldeki davada CMK’nın 231/11 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının dayanağı olan bildirime konu Fatsa (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/1329 E. – 2011/973 K. sayılı hükmü ile sanık hakkında TCK’nın 106. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen hali ile tehdit suçunu işlediğinden bahisle mahkumiyet hükmü verildiği anlaşılmakla; hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza
Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yapılan değişiklik uyarınca TCK’nın 106. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen hali ile tehdit suçu uzlaştırma girişiminde bulunulacak suçlar kapsamına alındığından, yapılan kanun değişikliği uyarınca sanık hakkındaki Fatsa (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/1329 E. – 2011/973 K. sayılı hükmüne ilişkin olarak uyarlama yargılaması yapılması için mahkemesine bildirimde bulunup, yapılacak yargılama ile verilecek kararın sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmesi lüzumu,
2-Kabul ve uygulamaya göre de;
TCK’nın 53. maddesinin uygulanması yönünden Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının göz önünde bulundurulması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.