Yargıtay Kararı 16. Ceza Dairesi 2016/6167 E. 2017/210 K. 23.01.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 16. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6167
KARAR NO : 2017/210
KARAR TARİHİ : 23.01.2017

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : 1-Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma,
2-Terör örgütü faaliyeti çerçevesinde kasten adam
öldürme,
3-Terör örgütü faaliyeti çerçevesinde kasten adam
öldürmeye teşebbüs,
4-Terör örgütü faaliyeti çerçevesinde 6136 sayılı
Kanuna muhalefet etme
Hüküm : 1-TCK’nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın
53, 58, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,
2-TCK’nın 82/1-a-g, 3713 sayılı Kanunun 5/1,
TCK’nın 53, 58, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
(11 Kez),
3-TCK’nın 82/1-a-g, 3713 sayılı Kanunun 5/1,
TCK’nın 35/2, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca
mahkumiyet (22 Kez),
4-6136 sayılı Kanunun 13/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,
TCK’nın 53, 58, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenilmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, sanığın kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme suçlarını işlediği kabul edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ile duruşmalı incelemede ileri sürdükleri ve yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, 23.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
TEFHİM ŞERHİ:
23.01.2017 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ‘in huzurunda, duruşmada sanık …’ın savunmasını yapmış bulunan Av. …’in yokluğunda, 01.02.2017 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.