YARGITAY KARARI
DAİRE : 16. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/3955
KARAR NO : 2018/803
KARAR TARİHİ : 19.03.2018
Mahkemesi :Ceza Dairesi
Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma
Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık …’un ByLock kullanıcısı olduğuna dair detaylı tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenmeksizin, Denizli Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen eksik ve yetersiz belgeye dayanılarak hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; sanık …’un örgütün memur grubu sorumlusu olduğunu, başka dosya sanığı tanık …’ın telefonuna ByLock yüklediğini, toplantılarda Bankasya’ya para yatırılması yönünde konuşmalar yaptığını bildiren tanık beyanları ile örgütün talimatı üzerine Bankasya’ya para yatırdığını gösterir hesap hareketleri dökümü; sanık …’ın sohbet hocalığı yaptığını ve Bankasya’ya para yatırılması yönünde konuşmalar yaptığını bildiren tanık beyanları ile örgütün talimatı üzerine Bankasya’ya para yatırdığını gösterir hesap hareketleri dökümü dikkate alındığında; dosya kapsamındaki delillerin sanıklar … ve …’ın hiyerarşik yapıya dahil olduğunun kabulü için yeterli olduğu, sanıklar ile ilgili hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.