YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/20541
KARAR NO : 2017/9460
KARAR TARİHİ : 11.07.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık hakkında suça konu tutanağa istinaden açılan davaya ilişkin olarak, 15.03.2011 tarihinde yokluğunda karar verildiği, gerekçeli kararın sanığın adresine çıkarılmakla beraber tebligat kağıdının üzerinde 15.04.2011 tarihli “evrakın muhtar tasdiki ile iade edildiğinin” belirtildiği, kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesi nedeniyle kararın kesinleşememiş olduğu anlaşılmakla, söz konusu karar kesinleşmeden lehe yasa değerlendirmesi talebi sebebiyle dosya tekrar ele alınarak verilen 24/01/2014 tarih, 2013/52 Esas ve 2014/13 Karar sayılı karar yok hükmünde olduğu kabul edilerek ve sanığın temyizinin 15.03.2011 tarih, 2008/394 Esas ve 2011/367 sayılı karara yöneldiği anlaşılmakla yapılan incelemde;
I-Sanık hakkında 26.09.2005 tarihli sayaçsız direk bağlı elektrik kullandığına dair zabıt varakası düzenlenmesi karşısında; sanığın suça konu yerde ne kadar süre oturduğunun kesin bir biçimde belirlenmesinin ardından, söz konusu yerde keşif yapılarak suça konu dönemde normal kullanıma göre tüketilebilecek ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırıldıktan sonra bulunacak değerin, suça konu mahalde daha önce aboneli sayaçtan geçirilerek kullanılan tüketim miktarıyla uyumlu olup olmadığının tespiti konusunda değerlendirmeyi içeren bilirkişi raporu tanziminin sağlanması ile vergili cezasız olarak kaçak kullanım bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile uygulama yapılması,
II-Alınacak bilirkişi raporu sonucunda, 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanığı hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek, sanığa bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanacak olan vergili cezasız kaçak kullanım bedelini ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasa’nın geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.