YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/21302
KARAR NO : 2017/11017
KARAR TARİHİ : 02.10.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İlk derece mahkemesince temyiz isteğinin hangi hallerde reddedilebileceğinin 1412 sayılı CMUK’nun 315/1. maddesinde tahdidi olarak sayılarak gösterildiği, bu nedenle ilk derece mahkemesinin temyiz incelemesini yapmakla görevli Yargıtay Ceza Dairesinin yerine geçerek temyiz nedeni olarak ileri sürülen hususun yerindeliğini denetleme yetkisinin bulunmadığı, bu itibarla o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz isteminin reddine dair ek kararda isabet bulunmadığından 02.02.2015 tarih ve 2014/1030 Esas sayılı ek kararın kaldırılarak yapılan incelenmesinde;
I-Sanık … hakkında hırsızlık suçunda kurulan hükmün incelenmesinde:
Sanık …’ın tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK’nın 63. maddesi gereği cezasından mahsup edilmemesi infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık … müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu ile sanık … hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:
1-Sanık …’ün tüm aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmediği, sanığın atılı suçları işlediğine dair sanık …’in atfı cürüm niteliğinde kalan anlatımı dışında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule Göre de;
2)Sanık …’ün Ruh Sahlığı ve Hastalıkları Hastanesine sevk edilerek TCK’nın 32. maddesi gereğince raporunun alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
3)Sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçunu tek başına işlediği kabul edilirse TCK’nın 119/1-c maddesinin hakkında uygulanmayacağının gözetilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve sanık … müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.