YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/21835
KARAR NO : 2017/13173
KARAR TARİHİ : 03.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I)Sanıklar … ve …’ın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik temyiz incelemesinde;
5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi kapsamında verilen kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve 5271 sayılı CMK’nın 264/1. maddesi uyarınca yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasa’nın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye mahkemesince iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,
II) Sanık …’nın katılan …’a yönelik hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin karara yönelik temyiz incelemesinde;
Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık …’nın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
III) Sanık …’nın katılanlar …, … ve …a yönelik hırsızlık, sanık …’ın katılanlar …, …, … ve …’a yönelik hırsızlık suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Sanık …’nın katılan …’a yönelik hırsızlık eyleminde sanığın ağılının duvarını yıkarak içeri girdiği ve bu şekilde mala zarar verme suçunu da işlediğinin anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçundan dava zamanaşımı süresince işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık … tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık …’ın aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmemesi, katılanların bulunduğu kasabaya hiç gelmediğini beyan etmesi, aynı dosya kapsamında yargılanan ve beraat eden sanık … … suçun işlenmesinde kullanıldığı iddia edilen ve kendi üzerine kayıtlı olan …. plakalı aracı 16/10/2012 tarihinde kendisinin sürdüğünü ve yanında diğer beraat eden sanık …’ın bulunduğunu beyan etmesi, tanıklar … ve …’ın fotoğraftan teşhisleri dışında atılı suçları işlediğine dair hiçbir maddi delil bulunmayan sanık …’ın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2-Sanık …’nın suç tarihinde de engel sabıkasının bulunmadığı, TCK’nın 62/1. maddesi uygulanırken sanığın iyi halinin gerekçe gösterildiği, sanık hakkında hükmedilen netice cezalar 1 yıl 8 ay olup ertelemeyi düzenleyen TCK’nın 51. maddesine göre 2 yıl ve altındaki hapis cezalarında uygulanması mümkün olduğu halde gerek gerekçe kısmında, gerekse hüküm kısmında yasal imkansızlık nedeniyle sanığın cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilerek yetersiz ve hatalı gerekçe ile TCK’nın 51. maddedeki erteleme müessesesinin sanık hakkında niçin uygulanmadığının tartışmasız bırakılması,
3-Sanık …’nın katılan … ve …’a yönelik eylemlerini suç tarihi itibarıyla güneşin doğuş saati 06.07 olup saat: 04.45 sularında gece vakti işlediği sabit olmasına rağmen sanık hakkında TCK’nın 143/1. maddesine göre artırım yapılmamış olması,
4-Kabule göre de;
T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık … hakkında CMK 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 03/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.