Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2015/22425 E. 2017/13017 K. 01.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/22425
KARAR NO : 2017/13017
KARAR TARİHİ : 01.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali,
mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddi

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
5271 sayılı CYY’nın 35/3. maddesi uyarınca tebliğ tarihinde serbest olmayan veya tutuklu bulunan kişiye kararın okunup anlatılması gerektiği, ancak tebligat sırasında cezaevinde bulunan sanık …’ye hüküm tebliğ edilirken bu usule uyulmayarak sadece kararın tebliği ile yetinildiği, bu haliyle 06/03/2013 tarihinde yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşıldığından, 02/01/2014 tarihli temyiz reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede:
Gerekçeli karar ve hüküm fıkrasında, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulup bu göre uygulama yapılırken; uygulama maddesinin 116/1 yerine, 116/2 olarak belirtilmesi, mahallinde düzeltilebilir görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL’den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık …’nin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 01/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.