Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2015/23867 E. 2017/12966 K. 01.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/23867
KARAR NO : 2017/12966
KARAR TARİHİ : 01.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK’nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibari ile infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydına göre; 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/882 Esas ve 2011/734 Karar sayılı ve 05.06.2014 kesinleşme tarihli ilamı ile verilen 2 yıl hapis cezasına ilişkin hükmün tekerrüre esas alınması gerekirken, daha az cezayı içeren Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/314 Esas ve 2012/242 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …’un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “Sanık …’un mükerrir olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, sanık hakkında Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/882 Esas ve 2011/734 Karar sayılı ve 05.06.2014 kesinleşme tarihli ilamı ile hükmedilen 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrür uygulamasına esas alınmasına” yazılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrür uygulaması nedeniyle şartlı tahliye süresi bakımından 5320 sayılı
Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca, Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/314 Esas ve 2012/242 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezası dikkate alınmak suretiyle sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.