YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/24025
KARAR NO : 2017/13196
KARAR TARİHİ : 06.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, sanık …’in temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
2-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Dosya kapsamına göre; katılanın olay gecesi saat 18.50 sıralarında işyerini kapatarak gittiği, ertesi gün saat 07.30 sıralarında tekrar işyerine geldiğinde işyerinden hırsızlık yapıldığını fark ettiğini ve müracaatta bulunduğunu beyan ettiği, sanık savunmasında işyerine girdiğini beyan ettiği ancak herhangi bir zaman diliminden bahsetmediği, UYAP kayıtlarına göre, suç tarihinde güneşin saat 16.33’de batıp 05.29’da doğduğunun anlaşılması karşısında; suçunu ikrar eden sanığa katılanın işyerine saat kaçta ve güneş doğmadan ne kadar süre önce girdiği hususlarının açıkça sorularak eylemin tam olarak saat kaçta gerçekleştirildiğinin kesin olarak tespit edilmesi ile elde edilecek sonuca göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. ve 116/4. maddesinin uygulama koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması,
2-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezası ile mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, hükümlerde uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz sebepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.