YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/24374
KARAR NO : 2017/15733
KARAR TARİHİ : 12.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıkların katılan …’e yönelik eylemleri nedeniyle TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen “Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık”suçundan; katılan …’ya yönelik eylemleri nedeniyle ise TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen “Bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık” suçundan cezalandırılmalarına karşın, gerekçeli karar başlığında suç adının ”Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Sanıkların katılan …’e ait aracın yakıt depo kapağını zorlayarak söktükleri olayda, sanıkların eylemlerinin TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suça vücut verdiği gözetilmeden, TCK’nın 142/1-e maddesinden hüküm kurulması ve sanıklar hakkında “Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık” suçundan kamu davası açılmasına rağmen, katılan …’e yönelik eylemin vasfının değişmesi nedeniyle sanık …’e CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden sanık …’in TCK’nın 142/1-e maddesinden cezalandırılmasına karar verilmesi sonuç ceza değişmediğinden; sanık …’ın tekerrüre esas sabıkası bulunmasına karşın sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması, sanıkların olayda kullandıkları 16 KC 969 plakalı araca ait GPS kayıtları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların katılan …’ya yönelik eylemleri birlikte ve gece vakti gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında TCK’nın 116/4, 119/1-c ile 143. maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya kapsamı itibarıyla diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsamında sanıklar hakkında hak yoksunluğuna ilişkin hükümlerin yeniden değerlendirilmesinde zaruret bulunması,
2-İştirak halinde suç işleyen sanıklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında ”yargılama sebebi ile yapılan 45 lira yargılama giderinin sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” denilmek suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ile …’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK’nın 321. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; “TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ve yargılama gidenlerine ilişkin olan tüm kısımların hükümden çıkartılması ile” yerlerine “Sanıklar hakkında TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi’nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ve “Neden oldukları yargılama giderinin sanıklardan ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinin de paylarına düşen miktarda eşit olarak tahsiline” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASI, 12.12.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.