YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/24408
KARAR NO : 2017/14851
KARAR TARİHİ : 29.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibariyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, sanıklar … ve …’ın temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,
II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Eylem saatini tam olarak bilmeyen müştekilerin bildirdiği zaman aralığında gündüz vaktine rastlayan zaman diliminin de yer aldığı gibi sanıkların da suçlamaları kabul etmemesi karşısında; suçun gece vakti işlendiği hususundaki delillerin neler olduğu ortaya koyulup tartışmadan suçun gece vakti işlendiğinden bahisle TCK 143. maddesi gereğince uygulama yapılmış olması,
2-Sanıklar hakkında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde suç adının konut dokunulmazlığının ihlali olarak yanlış yazılması,
3-Hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği kabul edilmesine karşın işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun gündüz vakti işlendiği kabul edilerek hükümde çelişki oluşturulması,
4-Birden fazla kişiyle birlikte işlenen işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması,
5-Sanık …’in adli sicil kaydında yer alan Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/39 Esas ve 2013/141 Karar sayılı 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulandığının ve bu ilam bakımından sanığın 2. kez mükerrir olduğunun anlaşılması karşısında, 5275 sayılı Yasa’nın 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanmayacağı da dikkate alınarak, sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uyarınca Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/39 Esas ve 2013/141 Karar sayılı ilamı yerine yazılı şekilde Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin ilamı nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanması,
6-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluklarının koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, d ve e bentlerindeki hak yoksunluklarının ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi ve tekerrür bakımından 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.