YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/24660
KARAR NO : 2017/14126
KARAR TARİHİ : 20.11.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;
Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibariyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık …’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanığın mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;
Sanığın müşteki …’un işyerine pimapen kapıyı zorlayarak girdiği, bu işyeri ile ortak ayrılmış olan duvarı kırarak diğer müşteki …’ün iş yerine girdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2 kez mala zarar verme suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılamamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Yasa’nın 151. maddesine göre tayin edilen 1 yıl hapis cezasından aynı Yasa’nın 43. maddesi uyarınca 1/2 arttırım yapılırken 1 yıl 6 ay olarak verilmesi gereken hapis cezasının 2 yıl olarak belirlenmesi, aynı Yasa’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 3 ay olarak verilmesi gereken hapis cezasının 1 yıl 8 ay olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,
2-Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “ TCK 53. maddesinin uygulanmasına ve sonuç olarak bulunan 1 yıl 8 ay hapis cezasına” ilişkin kısımların çıkartılması ile yerlerine “5237 sayılı Yasa’nın 151. maddesine göre tayin edilen 1 yıl hapis cezasından aynı Yasa’nın 43. maddesi uyarınca 1/2 arttırım yapılırak 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasa’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırak 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.