YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/24742
KARAR NO : 2017/15802
KARAR TARİHİ : 13.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanığın tüm aşamalarda atılı suçu inkar ederek suç tarihinde Denizli’de olduğunu söylemesi, olayın tek delilinin ise müştekilerin evinden elde edilen parmak izi olması ve bir kimseye ait kimlik bilgilerine müsteniden oluşturulmuş parmak izi kaydının gerçekte o kişiye ait olmayabileceği, arşive dayanak alınan kimlik bilgilerinin bir olayın faili tarafından sahte olarak vücuda getirilmesinin olası olması karşısında, sanığın yeniden yöntemince tespit edilecek parmak izi örneği aldırtılıp, parmak izlerinin arşiv kaydındaki ve olay yerinden elde edilen sanığın parmak iziyle örtüşüp örtüşmediği konusunda uzman incelemesine başvurularak sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre;
2-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek ilamların içinde en ağırının Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2007 kesinleşme tarihli, 2005/255 Esas ve 2005/258 Karar sayılı, 01.04.2010 infaz tarihli ilamı bulunduğu halde, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alındığı belirtilen Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/58 Esas ve 2007/66 Karar sayılı ve 01/11/2011 kesinleşme tarihli bir ilamı bulunmadığı gözetilmeden, hapis cezalarının adli sicil kaydında bulunmayan bir ilam esas alınmak suretiyle TCK’nın 58 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin de uygulanmasına karar verilmesi,
3- Sanığın bina dahilinden hırsızlık suçunu işlediği kabul edilmesine rağmen, gerekçeli karar başlığına suç olarak “Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık” yazılarak karışıklığa neden olunması,
4- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a,d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA,13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.