YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/25247
KARAR NO : 2017/14329
KARAR TARİHİ : 21.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I)Sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık …’ın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’ nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II)Sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Sanığın bir başka hırsızlık olayı sebebiyle yakalandığında, samimi olarak hırsızlığı gerçekleştirdiği yerleri gösterebileceğini söylediği, bu olaylardan bir tanesinin de müşteki …’ın aracını göstererek araca girdiğini ve oto teybini aldığını beyan ettiği, yapılan incelemede oto teybini aldığını beyan ettiği, yapılan incelemede oto teybinin olmadığı ve müştekiye ulaşılamadığı, ayrıca müştekinin 28.03.2016 hakim havale tarihli dilekçesinde uğramış olduğu zararının duruşmaya girdikten sonra yani 2013 yılında ödendiğini, duruşmaya çağrılmadığı için bu hususu mahkemeye bildiremediğini belirttiği oysa ki 05.05.2014 tarihinde müştekinin mahkemece alınan beyanında zararının giderilmediğini ifade ettiği bu nedenle öncelikle zararın hangi yıl içerisinde ne zaman ödendiğinin müştekiden sorulmak suretiyle tam olarak belirlenerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-2 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekliliği ,
2)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.