Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2015/25629 E. 2017/14086 K. 16.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/25629
KARAR NO : 2017/14086
KARAR TARİHİ : 16.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hak yoksunluklarına hükmedilirken, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK’nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sona 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasa’nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle, koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarını, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında, sanığın adli sicil kaydına ve getirtilen ilamlarına göre, önceki suçlarının içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyetin Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02.07.2012 yerine getirme tarihli, 2007/354 Esas ve 2008/159 Karar sayılı kararına konu hırsızlık suçundan hükmedilen 2 yıl ve 4 ay hapis cezası olduğu ve hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az cezayı içerin ve 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alınan Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.09.2012 yerine getirme tarihli 2005/20 Esas ve 2006/649 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınmış ise de, bu hususta aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve hakimin takdirine göre, sanık …’nin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.