YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/28444
KARAR NO : 2017/6848
KARAR TARİHİ : 31.05.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet, eski hale getirme
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2011/274-300 27/11/2010 tarih; 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında açıkça vurgulandığı üzere temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğunun anlaşılması karşısında; hukuki dayanaktan yoksun olan Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27/06/2014 tarih, 2007/24 Esas ve 2008/248 Karar sayılı ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;
Somut olayımıza gelince, sanık … hakkında Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/04/2008 tarihli, sanığın yokluğunda verilen kararı sanığa Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince 02/05/2008 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz edilmeyerek 03/06/2008 tarihinde karar kesinleşmiştir. Sanık tarafından sunulan 24/06/2014 tarihli dilekçe ile gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmediği, belirtilerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Sanığın talebini değerlendiren mahkeme 27.06.2014 tarihli ek karar ile sanığın talebinin kabulüne karar vermiş ve karar dairemize temyizen gelmiştir. Sanığın yokluğunda verilen karar askerde olduğundan tebliğ edilemediği, sanığın askerlik adresinin araştırılması ve bu adresin tespitinden sonra tebligat yapılması gerekirken, usulsüz tebliğin söz konusu olduğu, bu nedenle adı geçen sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan incelemede;
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan atılı suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 02/04/2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.