Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2016/17146 E. 2017/1983 K. 22.02.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/17146
KARAR NO : 2017/1983
KARAR TARİHİ : 22.02.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık …

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık …’in temyiz isteminin incelenmesinde;
Yokluğunda verilen ve 12.12.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 Sayılı CMUK’un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 08.11.2016 tarihinde temyiz eden sanık …’in temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,
II- Üst Cumhuriyet Savcısının sanıklar … ve … haklarındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların saat 21.30 sıralarında araçları ile müştekinin akaryakıt istasyonundan yakıt alarak ücretini ödemeden kaçtıklarının ve suç tarihinde gece vaktinin 17.36’da başladığının anlaşılmasına göre sanıkların cezalarından 5237 sayılı TCK’nın 143 maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanık …’un adli sicil kaydında tekerrüre esas alınan ilamdan daha ağır cezayı içeren Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2008/50 Esas ve 2008/172 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
4-Sanık …’in denetim süresi içinde suç işlediği Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/352 Esas ve 2011/531 Karar ile Kayseri Kapatılan 3. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2011/39 Esas ve 2011/886 Karar sayılı ilamlarına ihbarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.