Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2016/17980 E. 2016/13192 K. 13.12.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/17980
KARAR NO : 2016/13192
KARAR TARİHİ : 13.12.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık hakkında katılanlar …, …, …, … ve …’na yönelik eylemler nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/92-229 sayılı kararındaki 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası daha ağır olmakla birlikte yine tekerrüre esas sicil kaydında yer alan ve 04/05/2013 tarihinde infaz edilen Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/687-703 sayılı ilamında sanık hakkında TCK’nun 58. maddesinin uygulandığı ve yargılama konusu suçun bu karara göre yine tekerrür süresi içerisinde işlendiği gözetilmeyerek sanık hakkında 5275 sayılı Kanun’un 108/3. maddesinde yer alan ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine ”Sanığın Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/687-703 ilamına konu 6 ay 20 gün hapis cezası ve mükerirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin mahkumiyeti bulunduğundan, hakkında hapis cezasının infazı yönünden 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” denilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B-Sanık hakkında katılan …’a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile TCK’nın 141. maddesinin uzlaşma hükümlerine tabi olduğunun anlaşılması karşısında sanık ile katılan arasında uzlaşmanın gerçekleştirilmesine yönelik işlemler tamamlandıktan sonra sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Kabule göre de; Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/92-229 sayılı kararındaki 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası daha ağır olmakla birlikte yine tekerrüre esas sicil kaydında yer alan ve 04/05/2013 tarihinde infaz edilen Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/687-703 sayılı ilamında sanık hakkında TCK’nun 58. maddesinin uygulandığı ve yargılama konusu suçun bu karara göre yine tekerrür süresi içerisinde işlendiği gözetilmeyerek sanık hakkında 5275 sayılı Kanun’un 108/3. maddesinde yer alan ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.