YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/18086
KARAR NO : 2018/241
KARAR TARİHİ : 10.01.2018

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere, kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafiin sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; Yargıtay 22. Ceza Dairesi’nin 2016/1538 Esas ve 2016/10401 Karar sayılı ilamına karşın kararın suça sürüklenen çocuğa cezaevinde başka suçtan hükümlü olduğu tarihte ev adresinde yakınına teslim edilmek sureti ile usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, suça sürüklenen çocuk …’in kendisine müdafii atandığından haberi olmadığı, zorunlu müdafiinin temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, 22.04.2014 tarihli mahkumiyet kararının bilinen en son adresinde yöntemine uygun şekilde suça sürüklenen çocuk …’e tebliği ile tebligat belgesi ile vermesi halinde temyiz dilekçesi de dosyasına eklendikten ve gerekirse ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 10.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.