Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2016/5568 E. 2018/584 K. 15.01.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/5568
KARAR NO : 2018/584
KARAR TARİHİ : 15.01.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I)Suça sürüklenen çocuk … hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan temyiz talebinin reddine dair ek karara karşı yapılan temyiz talebinin incelemesinde;
14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine ilişkin 04/12/2015 tarihli ek karara karşı yapılan temyiz isteminin CMUK’nun 315/2. maddesi uyarınca reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan temyiz isteminin reddine dair hükmün ONANMASINA,
II)Suça sürüklenen çocuk … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
III)Suça sürüklenen çocuk … hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Halil Mayalı’nın suçu geceleyin saat: 22.00 sularında işlediklerini ikrar ettiği, suça sürüklenen çocuk …’nın da bu anlatımı kabul ettiği, konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden de suçun gece işlendiği kabul edilerek TCK
116/4. maddeden hüküm kurulduğu, bu haliyle suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun cezasında TCK’nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi,
2-Suça sürüklenen çocukların müştekiye ait olan kuşları sakladıkları yeri söyleyerek müştekiye ait kuşların bir kısmının iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama koşullarının tartışılması bakımından öncelikle müştekiden kısmi iade nedeniyle rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre karar verilmesi yerine, müştekinin rızası sorulmadan ve karar yerinde tartışılmadan bu maddenin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.