YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6557
KARAR NO : 2017/16907
KARAR TARİHİ : 28.12.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında TCK’nın 142/2-b maddesi gereğince temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenip suçun, Yasa’da gösterilen hallerinden biri olan özel beceri ile işlendiği belirtilerek, aynı Yasa’nın 142/2-b-son maddesi gereğince temel cezanın 1/3 oranında indirim yapıldığı belirtilmek suretiyle 4 yıl hapis cezasına hükmedilerek, hükmün karıştırılması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun’un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması gerektiği, hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği kabul edilen sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, hükmün değiştirilmesi,
3-T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4- 6352 sayılı Yasa’nın 100. maddesi ile CMK’nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanıklara yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması yerine 8,00 TL’den ibaret yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.