YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/7671
KARAR NO : 2016/10181
KARAR TARİHİ : 03.10.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
I-Müştekinin ikametgahına girilerek içeriden 6.200,00 TL para ve 1 adet dizüstü bilgisayar çalındığı olayda, olayın hemen ardından müşteki … ve ağabeyinin kendi imkanları ile yaptığı araştırma neticesinde sokakta yürürken yakaladıkları sanık …’in aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, müşteki …’ın aşamalarda yüz yüze geldiği sanığı teşhis edemediği, olay anını gören veya duyan kimsenin bulunmadığı, sanık aleyhine olabilecek parmak izi, DNA analiz raporu, kamera görüntüsü gibi herhangi bir delil elde edilmediği, sanığın olay yerinde yakalanmadığı ve üzerinden herhangi bir suç eşyasının ele geçirilemediğinin anlaşılması karşısında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanık …’in hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
II- Kabul ve uygulamaya göre de;
1-Hükmün gerekçesinde sanığın diğer sanık …’in eylemine TCK’nın 39/2-c maddesi kapsamında katıldığı belirtilmesine rağmen, asli fail gibi değerlendirilerek hakkında ceza tayini suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,
2-Hırsızlık suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası belirlendikten sonra, bir gün karşılığı 20,00 TL kabul edilerek, 30 gün karşılığı 600,00 TL adli para cezasına hükmedildiği yazılmak suretiyle hükmün karıştırılması,
3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, b, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/6. maddesine göre, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulaması ve denetimli serbestliğe ayrı ayrı karar verilmesi gerektiği halde, sanık hakkında mahkumiyet kararı sonrası bir defa TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.