YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/1494
KARAR NO : 2017/2991
KARAR TARİHİ : 14.03.2017

MAHKEME 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2012 tarih, 2011/425 Esas ve 2012/118 Karar
HÜKÜM : Mahkumiyet
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarından, Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda verilen 06/03/2012 tarih ve 2011/425 Esas, 2012/118 Karar sayılı mahkûmiyet kararının sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine;
Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 16/02/2016 tarih, 2015/13415 Esas ve 2016/1770 Karar sayılı kararıyla,
Sanıklar … ve … hakkında hırsızlık, sanık … hakkında ise hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hüküm kururken, temel cezadan teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken ilgili yasa maddesinin gösterilmemesi, yerinde düzeltilebilir eksiklik olarak görülmüştür.
5237 sayılı TCK’nın 35. maddesi uyarınca suça kalkışma nedeniyle cezadan, en az “1/4”, en fazla “3/4” oranında indirim yapılabileceğinin belirtilmesine karşın; Yasa’da yer almayan biçimde “3” paydasıyla, 2/3 oranında indirim yapılması nedeniyle tebliğnamede bozma yönünde görüş bildirilmiş ise de; 2/3 oranı 1/4 ile 3/4 arasında bir oran olduğundan bozma isteyen bu görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanık … hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlenmesi nedeniyle TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıklar …, …, … hakkında kurulan hükümde, T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Suçları birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine,”müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, …, … müdafii ve sanık … müdafıinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar …, …, … hakkında kurulan hükümde hüküm fıkrasından “ T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; “TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların” hükümden çıkartılması ile yerine “TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi’nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek yargılama gideri ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ” 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince hâzineye yükletilmesine” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar verilmiştir.
Maddi hatanın düzeltilmesi istemi
Yargıtay 17.Ceza Dairesi’nin 16/02/2016 tarih, 2015/13415 Esas ve 2016/1770 Karar sayılı ilamda “…Suçları birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine,” müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,” bozma sebebi olarak sayılmasına rağmen; bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderine ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “6352 sayılı Kanun’un 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince hâzineye yükletilmesine” cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, yargılama giderlerinin tahsili konusunda tereddüte neden olunduğu belirlenmiş olup,
Belirtilen nedenlerle, yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümünde doğan tereddütün giderilmesi bakımından, 5320 sayılı Yasa’nın 8. maddesinin birinci fıkrasının 2. cümlesi uyarınca, Yüksek Dairenizin 16/02/2016 tarih ve 2015/13415 Esas ve 2016/1770 Karar sayılı ilâmındaki yazıma ilişkin hatanın düzeltilmesine ilişkindir.
KARAR
1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın maddi hata düzeltme istemi gerekçesi yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca MADDİ HATA DÜZELTME İSTEMİNİN KABULÜNE,
2-Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 16/02/2016 tarih, 2015/13415 Esas ve 2016/1770 Karar sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
Sanıklar … ve … hakkında hırsızlık, sanık … hakkında ise hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hüküm kurarken, temel cezadan teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken ilgili yasa maddesinin gösterilmemesi, yerinde düzeltilebilir eksiklik olarak görülmüştür.
5237 sayılı TCK’nın 35. maddesi uyarınca suça kalkışma nedeniyle cezadan, en az “1/4”, en fazla “3/4” oranında indirim yapılabileceğinin belirtilmesine karşın; Yasa’da yer almayan biçimde “3” paydasıyla, 2/3 oranında indirim yapılması nedeniyle tebliğnamede bozma yönünde görüş bildirilmiş ise de; 2/3 oranı 1/4 ile 3/4 arasında bir oran olduğundan bozma isteyen bu görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanık … hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlenmesi nedeniyle TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıklar …, …, … hakkında kurulan hükümde, T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Suçları birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine,”müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, …, … müdafii ve sanık … müdafıinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar …, …, … hakkında kurulan hükümde hüküm fıkrasından “T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; “TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların” hükümden çıkartılması ile yerine “TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi’nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” cümlesi eklenmesi, yargılama giderine ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “Suçları birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” alınmasına ” cümlesi eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.