Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2017/5239 E. 2017/15587 K. 11.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/5239
KARAR NO : 2017/15587
KARAR TARİHİ : 11.12.2017

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Temyiz isteminni reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun kapsamı, süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanık … müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”, aynı Kanun’un 294. maddesinin ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ”Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın uyuşturucu bağımlısı olması sebebiyle bu yönde bir araştırma yapılmadığına, müştekinin zararını gidermek için süre verilmediğine, müştekiye uzlaşmak isteyip istemediğinin sorulmadığına, TCK’nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine ve eylemin TCK’nın 142/2-h yerine TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Sanığın aşamalarda alınan savunmasında, olayı kabul ederek çaldığı monitörü satarak parasıyla uyuşturucu aldığını belirttiği, TCK’nın 34/2. maddesine göre, iradi olarak alınan uyuşturucunun cezai ehliyeti etkilemediği ve suç kastını ortadan kaldırmadığı, somut olayda sanığın uyuşturucu parası için hırsızlık yaptığı, ilk celse sanığın savunması sırasında zararı gidermediğini beyan ettiği, o sırada duruşmada bulunan sanığın annesinin de maddi durumları iyi olmadığından zararı gideremeyeceklerini belirttiği, TCK’nın 142/2-h maddesi kapsamında kalan eylemin uzlaşmaya tabi olmadığı, sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinin yasal ve yeterli olduğu, 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 28.02.2017 tarih, 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında ifade edildiği gibi TCK’nın 142/1-b maddesinin zımnen ve kısmen uygulanamamaz hale gelmesi sonucu suç tarihi itibarıyla eylemin TCK’nın 142/2-h maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla, istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık … müdafiinin temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.