YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/830
KARAR NO : 2017/6887
KARAR TARİHİ : 01.06.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)16.10.2012 tarihli ilk kararda sanık hakkında TCK’nın 62. maddesi uygulandığı halde, bozmadan sonra dosyaya yansıyan olumsuz bir kişiliği bulunmayan ve 17/09/2012 tarihli talimatla alınan savunmasında suçunu ikrar etmesine rağmen, sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 62. maddesinin yetersiz gerekçe ile uygulanmaması,
2)Bozmadan önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 16.10.2012 tarihli ilk kararda sanığın sonuç olarak 10 ay 4 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, kararın sanık tarafından temyizi ile, Yargıtay 22. Ceza Dairesi’nin 08/06/2016 tarihli bozma ilamının 2 numaralı bendi ile, “sanık hakkında hüküm kurulurken hesap hatası sonucu, netice cezanın 10 ay bulunması gerektiği halde 10 ay 4 gün bulunarak fazla cezaya hükmolunması” yönünden kararın bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası kurulan hükümde ise ilk karar ile verilen ve Yargıtay 22. Ceza Dairesi’nce netice cezanın 10 ay olarak hesaplanması gerektiğine ilişkin bozma kararının, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
3)Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.