Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2018/1515 E. 2019/5891 K. 24.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/1515
KARAR NO : 2019/5891
KARAR TARİHİ : 24.04.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇlar : Hırsızlık, mala zarar verme, iftira
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın adli sicil kaydında gözüken Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 1999/153 Esas ve 1999/103 Karar tarihli 14.07.2005 infaz tarihli 765 sayılı TCK’nun 493/1. maddesinden hükmedilen 5 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrüre esas olması karşısında; sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
1) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık …’in temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık hakkında hırsızlık ve iftira suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:
Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık …’in temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.