YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5819
KARAR NO : 2019/3670
KARAR TARİHİ : 20.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Dosya kapsamına göre, temyiz dışı sanıkları olay yerlerine araçla getirmek ve suçların işlendiği esnada yanlarından ayrılarak, olayın sonrasında onları bulundukları yerden aldığı anlaşılan sanık …’ın yardım eden sıfatını haiz olduğu, mahkemece de sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 39/2. maddesi kapsamına girdiği belirtilmesine rağmen, sanık hakkında hükmedilen cezalarda yarı oranında indirim yapılmayarak sanık hakkında fazla ceza tayini,
2) Mağdur …’na yönelik işlenen hırsızlık suçunu sanığın aşamalardaki savunmalarında inkar ettiği, diğer temyiz dışı sanıklar ise atılı hırsızlık suçunu her ne kadar gece vakti işlediklerini beyan etseler de, suçun işlendiği saati açıkça belirtmedikleri anlaşılmakla, eylemin gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gerekçeli kararda belirtilmeden 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
3) Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin sabit olması karşısında, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nun 119/1-c maddesi gereği artırım yapılmayarak eksik ceza tayini,
4) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK’nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 20/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.