YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/7448
KARAR NO : 2019/9200
KARAR TARİHİ : 17.06.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarında, amcasının oğlu olan …’ün kirvesi olarak tanıdığı … İsimli kişiden aldığı araç karşılığındaki 30,000 TL parayı … isimli kişiye vermek üzere …’e verdiği ancak …’ün bu parayı …’a ulaştırmaması nedeniyle …’ün birlikte yaşadığı … adına kayıtlı ancak …’ün kapısının önünden aldığını söylediği aracı borcuna karşılık aldığını söylemesi, müşteki …’un …’e sorduğunda sanık …’e borcu olduğunu kabul ettiğini beyan etmesi ve müşteki …’un …’ün gayri resmi eşi olduğunun nüfus kayıtlarından anlaşılması karşısında; …’ün tanık sıfatıyla dinlenilerek sanığa borcu bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre TCK’nın 144/1-b maddesi kapsamında kalıp kalmadığı tartışılmadan eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/97 Esas ve 2013/534 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun TCK’nun 157/1. maddesinde yazılı dolandırıcılık suçuna ait olduğu ve CMK’nun 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi zorunluluğu,
3)Sanığın Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifade de kendisinde bulunan anahtar ile gece saat 01:00 sıralarında aracı çalındığını beyan etmesi karşısında; sanık hakkında TCK’nun 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
4)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ün temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.