YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/7649
KARAR NO : 2019/8956
KARAR TARİHİ : 12.06.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
1) Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık … müdafii ve sanık …’ın temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK’ nın 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,
2) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Suça konu araç üzerinden çıkan parmak izinin sanık …’a ait olduğunun anlaşılması üzerine sanığın evinde yapılan aramada çalınan teybin bulunarak mağdura iade edildiği olayda, rızai iadenin söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde, sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak cezada indirime gidilmesi, aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık … müdafii ve sanık …’ın temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.