Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2019/13115 E. 2020/1995 K. 12.02.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/13115
KARAR NO : 2020/1995
KARAR TARİHİ : 12.02.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir
Ancak;
1-Sanığın eylemini, saat 20:30 civarında mağdur ile birlikte oturmakta oldukları mekanın iç bölümünde iken gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında suç tarihine göre 5237 sayılı TCK’nun 142/2-h maddesinin uygulanması yerine, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek TCK’nun 141/1. maddesinin uygulanması ve suç saatine göre sanık hakkında TCK’nun 143. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde eksik ceza tayini,
2-Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas, İzmir 21. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2013/976 Esas ve 2014/294 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 155. maddesinde yazılı güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olduğu ve hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK’nun 155. maddesinde tanımı yapılan güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
Sanık hakkında eldeki dosyasının suç tarihinden sonra kesinleştiği anlaşılan Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/107 Esas ve 2010/698 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,
3-Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 12.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.